Ískristöllum má skipta í ákveðna meginflokka - en þeir eru aldrei alveg eins.

Snjór myndast í úrkomuskýjum þar sem frostið er oftast á bilinu -5 til -20 gráður. Í skýjunum eru örsmáar ísagnir sem frosið hafa utan um enn smærri rykkorn og svo litlir, mjög kaldir vatnsdropar.

Ísagnirnar mynda ískristalla þegar vatnsdroparnir sundrast smám saman og vatnsgufan frýs. Þannig fá snjókristallarnir sitt einkennandi, sexhyrnda byggingarlag.

Snjókristallar geta tekið á sig margvísleg form, allt eftir því við hvaða hitastig þeir myndast, svo og eftir rakastigi í loftinu. Einföldustu, flötu kristallarnir myndast þegar hitastig er rétt undir frostmarki. Staflaga kristallar myndast við -6 til -10 stiga frost, svo og þegar frostið fer undir -22 stig. Hinir fallegu kristallar, sem bæði eru flatir og skrautlega útvaxnir, myndast einkum þegar loftraki er hár. Hins vegar hafa menn ekki að fullu öðlast skilning á öllum þeim atriðum sem hér hafa áhrif.

Það eru sáralitlar líkur á því að tveir snjókristallar nái því að verða nákvæmlega eins. Hver kristall er gerður úr ótölulegum fjölda vatnssameinda og ásamt frávikum í byggingu vetnisfrumeindarinnar veldur þetta því að heita má útilokað að tveir kristallar geti orðið nákvæmlega eins. Þó eru engin þekkt eðlisfræðilögmál sem beinlínis koma í veg fyrir þennan möguleika. Aftur á móti geta tvær snjóflögur virst alveg eins í útliti, annað hvort vegna þess að þær urðu til nokkurn veginn á sama stað eða fyrir einskæra tilviljun.