Blóm í suðlægum löndum þurfa sterka liti til að laða að sér dýr til frjóvgunar. Kólíbrífuglar eru t.d. hrifnir af rauðum blómum.

Litur blóms er aldrei tilviljanakenndur, heldur nákvæmlega aðlagaður þeim dýrum sem annast frjóvgunina. Þetta er reyndar eina ástæðan fyrir litskrúði blómanna. Um 80% allra plantna láta dýr annast frjóvgun, langoftast skordýr, en kólibrífuglar og leðurblökur koma líka við sögu og jafnvel sandeðlur.

Þótt flest þessara dýra geti lært að heimsækja blóm í öðrum litum, beinir eðlisávísunin þeim að ákveðnum lit. Mjög almennt má t.d. segja að flugur sæki í gul blóm, kólibrífuglar vilji fremur rauð, hunangsflugur leiti uppi blá blóm en leðurblökur þau hvítu.

Á ákveðnu landsvæði verður ákveðinn litur blóma mest áberandi – í samræmi við dýralíf á svæðinu. Og þetta tvennt hefur aðlagast hvort öðru með þróun. Það væri fullmikil alhæfing að segja að flest rauð blóm sé að finna í suðlægum löndum, en á hinn bóginn er meira um vindfrjóvgaðar plöntur á norðurslóðum og þær hafa ekki þörf fyrir litskrúðug blóm. Fuglar og býflugur sem vilja sjá litrík blóm verða algengari þegar sunnar dregur. Hvort tveggja getur valdið því að jurtir í suðlægum löndum hafi meiri þörf fyrir liti en á hinum svalari norðurslóðum.