Fáir gígar en margar sprungur í yfirborðisísnum á Evrópu benda til að undir sé fljótandi haf. Hreyfingar í vatninu mynda stöðugt nýjar sprungur, sem einnig hylja ummerki loftsteina.

Á ísi þöktu tungli Júpíters, Evrópu, kynni að leynast meira líf en bara örverur. Þar gætu líka verið stærri dýr. Þessa tilgátu setur Richard Greenberg hjá Arizonaháskóla fram. Hann sér fyrir sér að í hafinu sem menn telja að sé að finna undir ísbreiðunni á yfirborði Evrópu, geti verið allt eins mikið súrefni og í höfum á jörðinni. Sé það rétt, gætu jafnvel stórir fiskar verið á sundi undir ísnum á Evrópu.

Evrópa er á stærð við tunglið okkar, en umlukið þykku íslagi. Gígar eru fáséðir á ísbreiðunni og hún hlýtur því stöðugt að endurnýja sig. Einfaldast er að skýra slíka endurnýjun með því að undir ísnum sé vatn – og vísindamenn áætla að hafið á Evrópu gæti verið allt að 100 km djúpt. Þess má sjá greinileg merki að ísþekjan taki stöðugum breytingum. Allvíða virðist sem vatn hafi náð upp á ísinn og þar breyst í ísflögur á skammri stund. Ísflögurnar hafa ekki getað verið á hreyfingu, í því 150 stiga frosti sem þarna ríkir, nema stuttan tíma áður en frostið hefur lokað sprungunni á ný.

Haf á svo köldum hnetti þarf stöðugt að sækja sér orku ef það á ekki að botnfrjósa. Orkan kemur frá aðdráttarafli Júpíters og öðrum tunglum sem valda kröftugum sjávarföllum og jarðvirkni. Jarðvirknin birtist m.a. í formi neðasjávargosa og hitauppstreymi svipað þeim hverastrýtum eða svartstrókum sem þekkjast í höfum á jörðinni. Þessi hitaorka heldur vatninu á Evrópu í fljótandi formi.

Við svartstrókana í höfum jarðar er iðandi líf sem nærist á þeim steinefnum sem hitauppstreymið ber með sér. Lífverur gætu þó ekki þrifist í hafinu nema fyrir þá sök að í hafinu er að finna súrefni. Einkum eru stærri lífverur háðar súrefni, vegna þess hve orkufrekar þær eru og slík orka verður ekki framleidd nema með tilstyrk súrefnis. Á jörðinni myndast súrefnið við ljóstillífun, en það ferli getur ekki átt sér stað í hafi sem þakið er af jafnvel margra kílómetra þykku íslagi.

Greenberg telur súrefnið myndast vegna efniseindageislunar frá mjög öfglugum geislunarbeltum á Mars. Geislunin skellur á ísnum og klýfur vatnssameindir sundur í vetni og súrefni. Vetnið gufar hratt upp en súrefnisfrumeindirnar sitja fastar og enda niðri í vatninu eftir því sem ísbreiðan endurnýjast. Aðrir vísindamenn telja tilgátu Greenbergs afar hæpna, þótt þeir telji ekki unnt að vísa henni alveg á bug. Og staðfesting gæti verið í sjónmáli ef geimfarið Jupiter Europa Orbiter kemst af stað árið 2020 eins og nú er ráðgert.

"