Dýr með flókna heilastarfsemi og félagslegan þroska þekkja sig í spegli.

Vísindamenn líta á „spegilsprófið“ sem mikilvægt tæki þegar þeir rannsaka sjálfsskilning dýra. Flest dýr bregðast við spegilmyndinni eins og þar sé annað dýr á ferð, en nokkrar tegundir hafa þó sýnt hæfni til að þekkja spegilmynd sína, m.a. höfrungar, simpansar, górillur og órangútanar.

Ný rannsókn hefur líka sýnt að fílar virðast færir um að þekkja sjálfa sig í spegli. Vísindamenn settu upp spegil framan við þrjá fíla. Fílarnir byrjuðu á að skoða á bak við spegilinn en tóku því næst að skoða sjálfa sig í speglinum. Þeir fluttu m.a. höfuðið inn og út úr spegilmyndinni og skoðuðu líka þá hluta líkamans sem þeir gátu ekki séð við venjulegar aðstæður.

Dýr sem fær eru um að þekkja eigin spegilmynd eiga það sameiginlegt að hafa tiltölulega stóran og flókinn heila, lifa þróuðu félagslífi og hafa hæfileika til að finna samkennd með öðrum einstaklingum. Einstöku fuglar eru þó einnig færir um að þekkja sjálfa sig í spegli. Líffræðingar hafa t.d. rannsakað viðbrögð skjóa við speglum. Þegar sett var á fuglinn merki sem hann gat séð í speglinum, tók hann að snúa sér til þannig að hann gæti séð merkið betur. Skjórinn er félagslyndur fugl sem safnar fæðu og geymir hana og ýmislegt bendir til að félagsþroski haldist í hendur við hæfnina til að þekkja sig í spegli.

Villt dýr nota skynfæri sín yfirleitt allt öðruvísi en menn og þótt þau hafi ekki færni til að þekkja eigin spegilmynd, þýðir það ekki að þau hafi ekki annars konar sjálfsskilning. Hugsanlegt er að ýmis dýr þekki t.d. sína eigin lykt eða hljóð.