Marglyttur hefja ævina sem lirfur og þroskast í þessa brúnu holsepa sem sitja fastir við botninn. Hver holsepi verður að mörgum marglyttum.

Marglyttur eru ekki sérlega færar sundskepnur og blási öflugur vindur eða straumar eru sterkir, eiga þær ekki annars kost en láta berast með. En í kyrru vatni geta þær þó vel flutt sig til af eigin rammleik.

Vegna takmarkaðrar sundgetu ásamt þeim vana að synda í sömu stefnu með tilliti til ljóss, vinds og straums, hafa marglyttur tilhneigingu til að safnast fyrir á sama svæði. Mökunin gerist við slíkar aðstæður og eðlilega aukast líkur á æxlun eftir því sem fleiri marglyttur eru saman komnar.

Karldýrin sleppa frjóum sínum lausum í sjóinn á samhangandi strengjum. Eggin frjógvast í maga kvendýrsins. Lirfurnar sem til verða, synda út og setja sig fastar á arma móðurinnar þangað til að því kemur að þær losna frá og verða að sjá um sig sjálfar. Í fyrstunni leita lirfurnar nú niður á botninn og setja sig þar fastar. Hér þróast þær í svokallaða holsepa, lítið langvaxið dýr með langa arma en ennþá fast við botninn. Holsepinn getur lifað í þessu formi í mörg ár áður en næsta stig þróunarinnar tekur við. Armarnir dragast nú saman og lóðréttur líkaminn skiptist margoft þversum þar til hann að lokum minnir helst á stafla af diskum. Að lokum losna þessir diskar hver frá öðrum og hver um sig vex upp í fullvaxna marglyttu.