Jafnvel á eyðimerkursvæðum vaxa plöntur. Og það er að mestu leyti úr plöntufæðinu sem kvenstrútar fá kalk í eggjaskurnina.

Strúturinn er stærstur núlifandi fugla og verpir líka stærstu eggjunum. Að meðaltali eru strútsegg 13x15 sm að stærð og vega 1,5 kg. Kalkrík skurnin er um 20% af heildarþyngd eggsins. Kvenfuglinn verpir 4-8 eggjum í senn, en þótt þau séu stór, er hvert egg þó ekki nema um 1,4% af líkamsþyngd fuglsins. Hinn smávaxni kiwi-fugl verpir til samanburðar eggjum sem eru um 25% af líkamsþyngdinni.

Skurn á eggjum fugla er að mestu leyti úr kalki í formi kalsíumkarbónats. Strútar þurfa því mikið af kalki úr fæðunni til að geta myndað egg. Hluti þessa kalks kemur úr jurtum sem fuglarnir finna og éta – jafnvel á eyðimerkursvæðum. Kalk er nefnilega mikilvægur efniviður í frumuveggjum plantna og getur orðið allt að 3,5% af þyngd alls þurrefnis í plöntunni. Strútar geta þó einnig fengið viðbótarkalk með því að hrifsa upp í sig skordýr, t.d. engisprettur, eða jafnvel smávaxin hryggdýr á borð við sandeðlur eða smáskjaldbökur. Úr hörðum líkamspörtum slíkra dýra fær strúturinn talsvert kalk.

En skyldi ekki nóg kalk fást úr fæðunni, geta kvenstrútar eins og aðrir kvenfuglar beitt sérstöku bragði til að tryggja eggjaframleiðsluna, nefnilega að brjóta niður kalk úr eigin beinagrind til að mynda skurnina.