Genið hefur meiri áhrif á kvenmýs. Án þess eru þær grennri og lifa lengur.

Vísindamenn hafa nú stigið stórt skref nær lyfjum sem gætu lengt ævina og jafnframt tryggt okkur aukna lífsorku og dregið úr öldrunarsjúkdómum.

Hópur vísindamanna undir forystu Colins Selman, hjá Aberdeenháskóla í Skotlandi, hefur einangrað genið S6K1 sem gegnir mikilvægu hlutverki varðandi öldrun – alla vega í tilraunamúsum. Með því að ala upp genabreyttar mýs, án þessa gens, geta vísindamennirnir sýnt fram á að þær lifa lengur og sýna færri ummerki öldrunar. Í hárri elli – 600 daga gamlar – hafa genabreyttu mýsnar þannig sterkari bein, færri vísbendingar um áunna sykursýki, betra jafnvægisskyn, betri samhæfingu og traustara ónæmiskerfi en jafngamlar mýs í samanburðarhóp.

Svo virðist sem áhrifin af því að skorta þetta gen virðist tengjast því sem áður hefur verið sýnt fram á, nefnilega að tilraunadýr á borð við mýs, rottur og orma lifi lengur á stranglega takmörkuðu fæði.