Það er reyndar til matur sem meltingarfærin geta nýtt sér að fullu. Þetta gildir t.d. um mat geimfara.

En jafnvel þótt maður leggi sér ekki annað til munns, verður eftir sem áður nauðsynlegt að fara á salernið. Þurrefni í saur er nefnilega ekki matarafgangur nema að einum þriðja.

Afgangurinn er samsettur úr dauðum bakteríum úr ristlinum, dauðum frumum úr meltingarvegi og ólífrænum söltum. Allt þetta þarf líkaminn að losa sig við.

Jafnvel sjúklingar sem aðeins fá næringu í æð þurfa annað slagið að hafa hægðir – þótt líkaminn nýti næringuna vissulega 100%.