Þeir sem eru með nefrennsli og vissir um að vera ekki með ofnæmi kunna að vera með nefkvef sem ekki orsakast af ofnæmi, því sem á læknamáli nefnist vasomotorisk rhinitis.
Einkennin eru stíflað nef sem tær vökvi oft rennur úr. Einkennin versna iðulega þegar áfengis er neytt og þegar við borðum mikið kryddaðan mat og enn fremur þegar við finnum sterka lykt, erum í tóbaksreyk, umferðarmengun ellegar verðum fyrir örum hitabreytingum.
Þá eru einnig dæmi um að ástandið versni í tengslum við inntöku tiltekinna lyfja.
Nefið lengist með aldrinum
Bein orsök kvillans er ekki þekkt en ástandið kann að tengjast þeim breytingum sem verða á nefsvæðinu með aldrinum.
Þegar við eldumst lengist nefið jafnframt því sem nefgöngin þrengjast og nefið stíflast frekar. Þessar líkamlegu breytingar kunna að stuðla að því að nefrennsli án ofnæmis sést oftar hjá eldra fólki en þeim sem yngri eru en þess má geta að kvillinn hrjáir um 26% fólks yfir tvítugu.
Unnt er að greina nefkvefið þegar læknir hefur útilokað aðra möguleika á borð við ofnæmi og sýkingu. Þá kann einnig að vera nauðsynlegt að útiloka myndun sepa með því að stinga holsjá inn í barkann eða þá með sneiðmynd.
Kvillann er unnt að meðhöndla með ýmsum tegundum nefdropa sem falið geta í sér stera, andhistamín eða andkólínvirk lyf. Mikilvægt er að fara að læknisráði þegar meðhöndlun er valin.
Því skyldi forðast að nota nefúða sem t.d. er hægt að kaupa án lyfseðils. Ástandið kann einfaldlega að versna ef slíkur úði er notaður of lengi.
26% fólks fær nefkvef sem ekki orsakast af ofnæmi og það sem við stundum köllum sultardropa, ef marka má hollenska rannsókn frá árinu 2022. Kvillinn er algengastur meðal þeirra sem eru eldri en tvítugir.
