„Ég er stríðsmaður ykkar. Ég er réttlæti ykkar. Og fyrir þá sem hafa verið beittir órétti: Ég er hefnd ykkar.“
Þannig þrumaði Donald Trump frammi fyrir hópi íhaldssamra kjósenda áður en hann var kjörinn næsti forseti Bandaríkjanna í nóvember 2024.
Síðan þá hefur hefndarorðræða Trumps svifið yfir vötnum og hann hefur marg oft ítrekað að hann muni hefna sín á nafngreindum pólitískum óvinum.
Yfirlýsingar hans hafa vakið reiði en Trump er ekki fyrsti bandaríski forsetinn sem heldur lista yfir óvini sína.
Árið 1973, meira en 50 árum áður en Trump hóf annað kjörtímabil sitt sem forseti varð mikið uppnám í Bandaríkjunum þegar upp komst að Richard Nixon hélt óvinalista.
Þetta umdeilda skjal var samið af nánustu ráðgjöfum Nixons forseta árið 1971 og innihélt nöfn 20 manna sem voru taldir hörðustu gagnrýnendur Nixons.
Á listanum voru leikarinn Paul Newman, blaðamaðurinn Edwin O. Guthman og Edward „Ted“ Kennedy, öldungadeildarþingmaður demókrata.
Listinn var síðar stækkaður upp í 220 nöfn – þar á meðal voru margir leikarar, fræðimenn, stjórnmálamenn og viðskiptamenn.
Skattar áttu að knésetja gagnrýnendur
Samkvæmt nánustu ráðgjöfum Nixons var tilgangur listans að „nota tiltæk alríkisstjórnartæki til að kæfa pólitíska andstæðinga okkar“ – það er að segja að beita stofnunum ríkisins til að skaða og grafa undan gagnrýnendum.
Skattayfirvöldum var skipað að rannsaka og þyngja skatta á fólkið á listanum en Nixon beitti pólitísku valdi sínu einnig með öðrum hætti – til dæmis með að fella úr gildi alríkissamninga við fyrirtæki í eigu fólks á óvinalistanum.
Þótt Nixon vildi kæfa andstæðinga sína var áætluninni aldrei hrint í framkvæmd.
Það var aðallega vegna þess að yfirmaður embættis ríkisskattstjóra, Donald Alexander, neitaði að fylgja ólöglegum tilskipunum forsetans.
Engu að síður var tilvist listans meiri háttar hneyksli og hann var ein af mörgumsönnunum um misbeitingu valds sem leiddi til afsagnar Nixons í ágúst 1974 eftir fimm og hálft ár í embætti.
