Flugfreyjan Vesna Vulovic átti eiginlega ekki að vera í vinnu þann 26. janúar 1972. Þessi 22 ára serbneska kona var kölluð út í misgripum í stað nöfnu sinnar og var þess vegna ein af 28 manns um borð í DC-9-flugvél á leið frá Kaupmannahöfn til Belgrad, þegar sprenging varð í vélinni í 10 km hæð yfir Tékkóslóvakíu.
Í snævi þöktu skóglendi í fjallshlíðinni þar sem flakhlutarnir komu niður blasti óhugnanleg sjón við fólki úr nágrenninu sem fyrst kom á vettvang. Limlest og hroðalega útleikin lík lágu á víð og dreif. Öll von um að finna nokkurn á lífi virtist strax úti. En svo heyrðu menn dauft kvein frá líkama í bláum einkennisbúningi. Fætur konunnar stóðu út úr rjúkandi vélarskrokknum og ofan á henni lá lík. Vesna Vulovic var sú eina sem lifði af. Hún var í dái í þrjá sólarhringa og lömuð fyrir neðan mitti í 10 mánuði. En eftir allmargar aðgerðir náði hún hreyfigetunni aftur og fékk nú nýtt starf hjá flugfélaginu – á jörðu niðri.
Hún mundi aldrei neitt eftir slysinu og svörtu kassarnir tveir fundust aldrei. Bæði tékknesk og júgóslavnesk yfirvöld drógu þá ályktun að króatískir þjóðernissinnar hefðu komið fyrir sprengju í vélinni. En árið 2009 komust tveir tékkneskir blaðamenn að annarri niðurstöðu. Þeir telja að flugvélin hafi lent í vandræðum og borið af leið skammt frá herstöðvum þar sem kjarnorkuvopn voru geymd. Tékkneski flugherinn gæti því hafa sent MIG-orrustuþotu til að granda þessari farþegavél, sem litið hafi verið á sem njósnavél.
