Of langur tími í sólbaði leiðir auðveldlega af sér auma og rauðglóandi húð með tilheyrandi kláða.
Sólbruni stafar af því að útfjólublátt ljós kemst inn í húðina og nær alla leið inn í erfðamengi frumnanna, þar sem geislunin getur valdið miklum skaða.
Ónæmiskerfið bregst við og reynir að draga úr sköddun og gera við á hinu sólbrennda svæði.
Til að koma sem flestum ónæmisfrumum á staðinn er blóðflæði til húðarinnar aukið og það veldur hinum einkennandi rauða húðlit.
Histamín virkja kláðamiðstöðvar heilans
Meðan ónæmisfrumurnar vinna starf sitt myndast bólgur á sólbrunna svæðinu.
Sérstök tegund ónæmisfrumna, svonefndar mastfrumur, gefa frá sér boðefnið histamín sem bindur sig við taugaviðtaka. Taugarnar bera heilanum boð sem hann túlkar sem kláðatilfinningu.
Útfjólubláa geislunin virkjar líka prótínið TRPV í svonefndum hyrnisfrumum í ysta lagi húðarinnar og aukin virkni prótínsins veldur taugaboðum frá hyrnisfrumunum. Þau boð túlkar heilinn líka sem eymsli og kláða.
Sólbruni veldur kláða
Ónæmiskerfið bregst við útfjólublárri geislun og virkni þess veldur kláða í húðinni.
1. Geislun virkjar ónæmiskerfið
Útfjólublá geislun nær inn í húðfrumurnar og skaðar DNA. Ónæmisfrumur flykkjast á staðinn til að draga úr sköddun. Það veldur bólgu (dökkrauð) og roða.
2. Boðefni örva taugafrumur
Mastfrumur ónæmiskerfisins (bláar) framleiða og losa histamín sem bindur sig við taugaviðtaka. Histamínið veldur boðsendingum til heilans.
3. Heilinn túlkar boðin sem kláða
Boðin hafa einkum áhrif á heilastöðvar sem túlka boðin sem kláða. Heilinn virkjar í framhaldinu hreyfitaugar sem valda því að við klórum okkur á svæðinu.
