Stökkbreyting í erfðamassa veldur því að skyntaugaþræðir sem senda sársaukaboð til mænunnar og áfram til heilans ná ekki nægilegum þroska. Af þessu leiðir að fólkið skynjar ekki sársauka og ekki heldur hita eða kulda.

Sjúkdómurinn kalllast CIPA sem er skammstöfun fyrir congenital insensitivity to pain with anhidrosis sem mætti þýða sem meðfæddan tilfinningaskort gagnvart sársauka ásamt svitakirtlabilun.

Það er nefnilega annað einkenni sjúkdómsins að líkaminn er ekki fær um að svitna og losa sig þannig við hita. Einhverjum gæti þótt ákjósanlegt að finna ekki sársauka en þetta er mjög alvarlegur og ólæknandi sjúkdómur.

Helmingur allra CIPA-sjúklinga deyr fyrir þriggja ára aldur. Sársauki er aðvörunarbjalla líkamans og gefur okkur til kynna að eitthvað sé að. CIPA-sjúklingar geta beinbrotnað án þess að finna fyrir því og þeir geta líka fengið lífshættulega sjúkdóma svo sem bráða botnlangabólgu, án þess að nokkur grunur vakni.

Séu slíkir sjúkdómar ekki meðhöndlaðir, geta þeir auðveldlega dregið fólk til dauða.